Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10567 K.2014/4501

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın cezaevinde kaldığı dönemden tanıdığı infaz koruma memuru olan tanık ... ile karşılaştığı, tanığa gümrükte çalıştığını söylediği, tesadüfen birlikte çay içmek için evcil hayvan ticareti yapan katılanın işyerine girdikleri, sanığın katılana da gümrükte çalıştığına ilişkin yalanını tekrarlayarak, gümrüğe gelen kuşları salıverdiklerini, isterse bu kuşlardan satabileceğini söylediği, ertesi gün birlikte organize sanayiye gittikleri, sanığın burada vereceği kuşların parasını istediği, katılan tarafından 2300 dolar paranın sanığa verildiği, sanığın evrakları tanzim edeceğini söyleyip katılan ve tanığın yanından ayrıldığı,

bir süre telefonda katılanı oyalayıp sonrasında cep telefonunu kapatarak ortadan kaybolduğu olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, mahkemenin, temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik gerekçelerinin yeterli görülmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.