Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10636 K.2013/13770

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında “Güveni Kötüye Kullanma” suçundan açılan kamu davası sonunda verilen Düşme hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Mağdur ile arkadaş olan suça sürüklenen çocuğun yolda yürüdükleri sırada kullanmak için mağdurdan cep telefonunu istediği, telefonu ondan aldığı, daha sonra mağdurun gerisinde kalarak telefonla birlikte kaçtığı, ancak mağdurun arkadan koşarak onu yakaladığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamı gereğince; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1.maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli

Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,