Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1099 K.2013/15160

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılandan emanet olarak aldığı ... plakalı 1991 model otomobili katılanın istemesine rağmen iade etmediği, katılanın polis karakoluna müracaat etmesi üzerine otomobili iade ettiği ve bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçeye dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayısının asgari haddin üzerinde belirlenerek çelişkiye neden olunması,

2-Temel ceza olarak tayin belirlenen 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sonucu netice cezanın "5 ay" olması gerekirken "5 ay 5 gün" fazla tayini,