Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/11823 K.2012/42656

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın müştekiye ait askeri malzemeler satılan dükkana gelerek kendisini GATA'da doktor kurmay albay ... olarak tanıtıp, üç ayda bir ...'a denetime geldiğini söyleyerek, dolandırıcılık için uygun zemin hazırlamaya başladığı, yaklaşık üç ay sonra yeniden müştekiye uğrayarak güven oluşturduğu ve iki ay kadar sonra telefonla arayarak müştekiye kadrolu bir ... bulduğunu isterse yerleştireceğini söyleyip, bunun için masraf gerektiğini belirterek 400 TL'nin hesabına yatırılmasını sağladıktan sonra ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçu oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas cezası bulunduğu halde, hakkında tekerrür hükümlerini uygulanmaması ve mükerrirler hakkında 765 Sayılı TCK'nun 522. maddesinin lehe uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.