Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/11943 K.2014/72

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Isparta ilinde ... isimli iş yerinin sahibi olan ve araç kiralama işi ile uğraşan katılanın iş yerine gelen sanıklara, ... ve ... plakalı araçları kira sözleşmelerine istinaden bir günlüğüne kiralayarak teslim ettiği, araçların 24.07.2009 tarihinde iade edilmeleri gerekirken teslim edilmedikleri, 25.07.2009 tarihinde, sanıkların söz konusu araçları başkaları ile göndererek katılana iade etmek suretiyle üzerlerine atılı olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına, kira sözleşmeleri içeriklerine, araç teslim tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; dosya içerisinde mevcut olan 22.07.2009 tarihli ve her iki tarafça imzalanan sözleşme içeriklerinde; sanıkların, araçları 2 günlüğüne kiralayarak 22.07.2009 tarihinde teslim aldıkları, katılanın vermiş olduğu ifadesinde; sanıkların araçları 2 günlüğüne kiralayarak götürdükleri; ancak teslim etmeleri gereken günde teslim

etmedikleri, telefon ile aradığında ise sanıkların araçları teslim etmeyeceklerini söylediklerini belirterek şikayetçi olduğu, sanıkların aşamalardaki ifadelerinde; söz konusu araçları 8 ve 10 günlüğüne kiraladıklarını ve kira bedellerini de peşin olarak ödediklerini, kira sözleşmelerini boş olarak imzaladıklarını, araçların kira süreleri henüz dolmadan katılanın kendilerini telefon ile arayarak araçları geri getirmelerini istediğini, araçları buna rağmen iade ettiklerini savundukları, dosyada mevcut teslim tutanakları içeriğine göre de;

söz konusu araçların 25.07.2009 tarihinde katılanın iş yerine götürülerek teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; katılan ile sanıkların arasında, araç kiralama sözleşmelerinin sürelerine ilişkin bir ihtilafın bulunması ve sanıkların güveni kötüye kullanma kastıyla hareket ettiklerine dair somut, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği dikkate alınarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gerekçeleri ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.