Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/11953 K.2014/5106

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Kamyon şoförü olan sanığın, mağdura ait 1.500 kg kuru fasulyeyi, sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyona yükledikten sonra ... ili ... ilçesine götürmek üzere yola çıktığı, ancak teslim etmesi gereken yere götürmeyerek yolda malı boşaltarak kamyonu da ...'de TIR garajına park halinde bıraktığı, sanığın kovuşturma aşamasında mağdurun zararını giderdiği sabit olmakla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezasının taksitlendirilmesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı hususunda bir karar verilmemiş ise de, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,