Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/12207 K.2012/41422

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetine dair Konya 4.asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2009 tarihli ve 2008/1122 esas, 2009/485 karar aleyhine vaki sanığın temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/04/2012 gün ve 2010/93722 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 26/06/2012 gün ve 2012/5953 Esas 2012/39925 sayılı kararıyla hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99.maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Sanık ... yönünden dairemizin 26/06/2012 gün ve 2012/5953 esas 2012/39925 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanığın, alkol alıp kavgaya karışması üzerine olay yerine gelen görevli polis memurları kendisinden kimlik istediğinde küfür etmesi, gözaltına alınması sırasında katılan polis memuru ...'e yumruk atıp basit şekilde yaralaması nedeniyle kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, tek eylem ile birden fazla görevli memura karşı direnme suçunu işlemesi nedeniyle hakkında TCK'nun 43/2.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 53.maddesi uygulanırken, bu maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen "velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi"nden münhasıran "kendi alt soyu bakımından" şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,