KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/12435 E., 2013/1443 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme, kasten yaralama, hakaret
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1)Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilip kendisine 14.09.2010 tarihinde tebliğ olunan 30.06.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 22.09.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Kardeşinin trafik kazasında yaralanması sonrası karakola gelen sanığın, kardeşine çarpan şahsa kızarak kafa atması üzerine polis memurlarının sanığa müdahale etmeleri esnasında sanığın eliyle müracaat masasına tutunması, görevlilerin kendisini çekmesi sonucu masanın yere düşerek zarar görmesi şeklinde gelişen olayda, mahkemenin suç kastının bulunmaması nedeniyle sanığın beraatine karar vermesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/12435, K. 2013/1443, 29 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama