Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1244 K.2013/14908

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın aracını internet ortamında satışa çıkardığı, sanıkların katılanı arayarak araca bakmak için aracı ikametgahlarına getirmesini istedikleri, katılanın aracı sanıkların ikametgahlarına götürdüğü, araba satışı konusunda anlaştıkları, katılana aracın parasını altınları bozdurduktan sonra ödeyeceklerini söyledikleri ve katılanın araç satışı için sanık ...'e noterden vekalet çıkarmasını sağladıkları, ancak daha sonrasında katılana herhangi bir ücret ödemeden çıkartılan vekaleti kullanarak aracı başka birine sattıkları olayda;

sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, TCK 53. maddesinin uygulamasının usul ve yasaya uygun olması karşısında tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.