KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/12783 E., 2014/5061 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2010/161065
- Mahkemesi
- Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/03/2010
- Numarası
- 2009/122 (E) ve 2010/388 (K
- Suç
- Dolandırıcılık
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın suç tarihinde Aydın İli milletvekili aday adayı konumunda iken katılan ve katılanın yeğenini Kültür Bakanlığında kadrolu işe koyabileceğini, o tarihte Kültür Bakanlığı görevini yürüten A.. K..'un yakını olduğunu ve parti içerisinde etkisinin bulunduğunu söyleyip 2000 TL para ve 1800 TL de telefon görüşmesi söz konusu olmak üzere katılanın 3800 TL sini almak suretiyle katılanı dolandırdığı iddia edilenn olayda; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/2 maddesinde düzenlenen “Kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza
mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/12783, K. 2014/5061, 19 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama