Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/13202 K.2013/18555

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda , açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanık avukatın, ... isimli şahsın vekili olarak gösterildiği sahte vekaletname ile Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesinde 04/10/2004 tarihinde açtığı kamulaştırmasız el atma davasanın kısmen kabulü üzerine icra dairesinde ilam konusu miktarı takibe koyup tahsil etmesi şeklinde gelişen olayda,

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan "resmi belgede sahtecilik" suçunun cezası, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 342/1. maddesinde iki yıldan sekiz yıla kadar hapis; "nitelikli

dolandırıcılık" suçunun cezası ise 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;