Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/13260 K.2012/43495

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin, katılan vekilinin temyiz dilekçesine karşılık olarak hükmün onanmasını talep etmesi, 06/07/2011 havale tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olmaması ve dilekçede temyiz iradesinin bulunmaması karşısında tebliğnamedeki red düşüncesine; her ne kadar gerekçeli kararda suç tarihi olarak 25/08/2004 yazılmış ise de, kurumun zarara uğradığı son tarih olan 2010 yılının suç tarihi olması karşısında; bu yanlışlığın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme düşüncesine iştirak edilmemiş olup, katılan vekilinin temyiz dilekçesiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda, sanıkların 25/08/2004 tarihinde resmi olarak boşanmalarına rağmen birlikte yaşamaya devam ettikleri ve sanık ...'in, bu tarihten sonra babasından yetim maaşı almaya başladığı, bu şekilde sanıkların iştirak halinde kurum zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, mahkemenin delil yetersizliği gerekçesiyle verdiği beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.