Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/13346 K.2012/43520

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Temyiz isteminin sanık ...’e yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde; başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süresinin ne zaman başlayacağı, başvurulabilecek mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, söz konusu kararda, kanun yolunun, başvuru şeklinin ve başvuru sürenin başlangıcı konusunda taraflar için tefhim veya tebliğden hangisinin esas alınacağının, kanun yoluna başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarının gösterilmediği gibi,

bu hususların gönderilen meşruhatlı davetiyede de yer almadığı anlaşılmış olmakla, bu şekilde ek karara karşı sanık tarafından verilen, 29.09.2009 tarihli dilekçenin, öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;