Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1347 K.2013/20247

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, bilgisayar satan müştekinin ... yerine gidip kendini farklı bir isimle tanıtarak bilgisayar almak istediğini söylediği, özelliklerini belirttiği 2.600 TL değerindeki bilgisayarı sipariş verip, güven kazanmak amacıyla kapora olarak 50 İsviçre Frangını verdiği, bilahare bilgisayarı almak için müştekinin işyerinden ayrılmasını beklediği, müştekinin ... yerini çalışanına bırakıp gitmesi üzerine bilgisayarı alıp karşılığında ekomomik değeri bulunmayan Madagaskar Frangını vermek suretiyle haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezasının tayininde, bir günün karşılığı olan miktarın takdirinde gösterilmeyen TCK'nın 52/2 maddesinin mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.