Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/13830 K.2014/5504

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; ... ilçesinde faaliyet gösteren ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti’nin yetkili temsilcisi olan sanığın, katılan ... şirketi ile imzaladığı acentelik sözleşmesine göre 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu kapsamında acentelik faaliyetinde bulunduğu, ...

Noterliği’nin 15/05/2002 tarih ve ... yevmiye nolu vekaletnamesi ile katılan ... şirketi adına sigorta sözleşmesi yapmaya ve sigorta primi tahsil etmeye yetkili kılındığı, acentelik sözleşmesinin 6. maddesinin b bendine göre, tahsil ettiği primleri en geç otuz gün içinde şirkete intikal ettirmekle yükümlü olduğu halde, katılan şirket adına muhtelif zamanlarda müşterilerden tahsil ettiği 162.672,00 TL tutarındaki sigorta primini şirkete ödemeyerek uhdesinde tuttuğu anlaşılmakla; eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş;

aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda tahsil ettiği sigorta primlerini şirket hesaplarına aktarmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.