Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/14051 K.2014/5370

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, olay tarihinde müşteki N.. Y..’ın işlettiği markete ve müşteki E..

C..’nın işlettiği markete farklı saatlerde gittiği, müştekilere bir gün önce buradan alışveriş yaptığını, para üstünün kendisine yanlış verildiğini söylediği ve müştekilerde inandırıcı etki yaratmak amacıyla kendisinin astsubay olduğunu söylediği ve müştekilere kuru sıkı tabanca ile askeri kimlik gösterdiğinin iddia olunması karşısında; eylemin, kamu kurumunun maddi varlıklarından olan askeri kimlik kartını kullanılmak suretiyle işlendiği dikkate alınarak,

5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,