Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/14218 K.2013/1934

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün, 07.06.2007 tarihinde kendisine tebliğ edilen 28.03.2007 tarihli karara karşı 04.07.2011 gününde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 311.maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne dair verdiği 12.07.2011 tarihli 2005/734-2007/293 sayılı ek kararının yok hükmünde olduğunun kabul edilmesi gerektiği,

bu kapsamda kararın hükümlünün yokluğunda verilmesi nedeniyle tebliği gerekeceğinden kanun yolu bildiriminde “tefhim veya tebliğ“ denilmesinin yanıltma sayılamayacağı, gerekçeli kararın da öncelikle hükümlünün kaldığı cezaevine yapıldığı, oradan tahliye edildiğinin anlaşılması üzerine bu kez cezaevi kurumuna bildirdiği adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre usulüne uygun tebligat çıkarıldığı, ayrıca adli sicil kaydından bu suça ilişkin cezasının 24.09.2009 tarihinde infaz edildiği, bu nedenle de kararı o tarihten önce öğrendiği gözetildiğinde; eski hale getirme talebinin haklı nedene dayanmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;