Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/14582 K.2014/6430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de, sanığın tebligat tarihinde ceza evinde bulunduğu ve 21/08/2009 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde bulunduğunun kabulü ile temyizin reddine dair 28/09/2009 tarihli ek kararın kaldırılarak 19/03/2009 tarihli asıl hükmün incelenmesinde,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılan ... ve tanık .. kendisini öğretmen adını da ... olarak tanıtarak güven oluşturduktan sonra telefon ve malzemeleri iş yeri açmayı düşünen katılanla görüşerek kendisinin çevresi olduğunu ucuz malzeme bulabileceğinin söyleyip ikna ederek tanık ... banka hesabına 12.213,35 TL para yatırmasını sağladığı ve buradan parayı alarak ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.