KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/14623 E., 2014/6197 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın katılana ait işyerinde kasiyer olarak çalışan mağdur ...'e işyeri sahibi ...’i sorup ardından “işyerinin arkasında bulunan ... Büfe’nin sahibinin yeğeniyim, bana 60 TL para verebilir misiniz” dediği, mağdurun patronunun işyerinde olmadığını, para veremeyeceğini söylemesi üzerine sanığın mağdurdan patronunu aramasını istediği, mağdurun patronu olan katılan ...’i araması üzerine sanığın mağdurun elinden telefonu alarak katılana hitaben “... Bey, ben arkada bulunan...
Büfe’nin sahibinin yeğeniyim, sizden 60 TL istiyorum, arabamız geldi, akşama parayı getireceğim” dediği, katılanın kendisine para veremeyeceğini söyleyerek telefonu kapattığı halde sanığın kasiyer Kübra’ya patronunun kendisine 60 TL'yi vermesini istediğini söyleyip, mağduru kandırarak belirtilen miktar parayı alarak uzaklaştığı olayda, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/14623, K. 2014/6197, 2 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama