KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/14950 E., 2014/6211 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz Kalmış senedi kullanma
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Katılanın ...Döküm adlı adi ortaklığın sahibi, sanık ...'in de .... Tic Ltd.
Şti. ünvanlı şirketin yetkili temsilcisi olduğu, katılan ile şirket temsilcisi olan sanığın 15/06/2006 tarihinde mal alım satımı konusunda anlaştıkları ve katılanın sanık ...'e 280.000 TL bedelli senedi teminat olarak verdiği, daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlık üzerine taraflar arasında anlaşmanın 28/12/2006 tarihinde iptal edildiği, sözleşme iptal edildiğinde katılanın suça konu teminat senedini geri istediği fakat sanık ...'in senedin kaybolduğunu söyleyerek senedi vermediği,
bunun üzerine katılan ve sanığın senedin kaybolması ve aralarındaki anlaşmanın feshedilmesinden dolayı 28/12/2006 tarihinde yazılı protokol yaparak altını imzaladıkları, fakat sanık ...'in senedi kardeşi olan diğer sanık ...'e ciro ederek verdiği, sanık ...'in de söz konusu senede ilişkin Suluova Asliye Hukuk Mahkemesinden ihtiyati haciz talebinde bulunduğu, mahkemece talebin kabul edilmesi üzerine sanık ...'in senedi icra takibine koyduğu,
sanık ...'in alınan savunmasında protokol altındaki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiğinin anlaşıldığı olayda, sanık ...'in eyleminin bedelsiz kalmış senedi kullanma suçunu oluşturduğuna, diğer sanık ...'in kardeşinin şirketi ile ilgisi bulunmayıp senedi kardeşinden borcuna karşılık aldığına dair savunmasının aksine müsnet suçtan mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/14950, K. 2014/6211, 2 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama