Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/14976 K.2014/6076

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan şirketin ...'ta bulunan depo ve satış şubesinde depo şefi olarak çalışan ve yapılan satışlara ilişkin tahsil yetkisi bulunan sanığın, şirket adına değişik tarihlerde tahsil ettiği toplam 140.116,85 TL'yi şirket hesaplarına aktarmayarak kumarda harcadığı anlaşılmakla; eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; temel cezanın tayininde uygulama maddesi olarak TCK'nın “155/2” maddesi yerine “152/2” maddesinin gösterilmesi mahallince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.