Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15106 K.2012/45647

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, dosyaya yansıyan son adresi yerine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine aykırı bir biçimde soruşturma safhasında bildirdiği adrese tebliğe çıkarılıp, adresten ayrıldığı ve açık adresinin bilinmemesi nedeniyle tebligatın iade edilmesi üzerine, bu kez aynı yasanın 28/2. maddesine muhalefet edilerek adres araştırması yapılmaksızın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine aykırı olarak tebliğ edildiği, bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede ileri sürülen temyiz talebinin redddine dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın nezarethane içerisinde bulunan oturma yerlerini tekmeleyerek kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.