KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/1521 E., 2013/14435 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun, ... ilinde faaliyet gösteren Birmer firmasında satış elemanı olarak çalıştıkları, ... ilçesin de ..., ... ve ... çiftliklerine gittikleri burada şikayetçilere ... de bayilik açacaklarını bildirerek bu bayi kanalı ile şirkete üyelik hususunda çekilişleri bulunduğunu ancak bu çekilişe girebilmek ve firmaya üye olabilmek için kendi ürünlerinden birini yada birkaçını almaları halinde üyeliklerinin gerçekleşebileceğini söyleyerek satış yaptıkları iddiası ile haklarında kamu
davası açılmış ise de; şikayetçilerin sanıklar ile suça sürüklenen çocuktan bedelini ödemek karşılığında, belgelendirilmek suretiyle bir takım eşyaları satın aldıkları, tarafların arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu, sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/1521, K. 2013/14435, 1 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama