Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15286 K.2014/5999

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, avukatlık ve işhanı yöneticiliği yapan katılanın yanında yardımcı personel olarak çalıştığı dönemde, katılanın müvekkillerinden ve iş hanı maliklerinden aldığı toplam 20.933,50 TL'yi uhdesinde tuttuğu iddia edilen olayda;

1)Katılan avukatın yanında sekreter olarak çalışan sanığın katılanın yöneticiliğini yaptığı işhanının aidat gelirlerini topladığı sırada mal edinmesinin ne tür hizmet ilişkisinden kaynaklandığı açıklığa kavuşturulmadan basit inancı kötüye kullanma yerine hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2)Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan adına topladığı paraları mal edinmesinin zincirleme biçimde gerçekleştiği gözetilmeden TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3)Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,