Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/153 K.2013/13384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; fatura tahsilat merkezi sahibi olan sanığın, müştekiden farklı tarihlerde tahsil ettiği dört ayrı fatura bedelini ilgili kuruma yatırmayarak kendi yararına tasarrufta bulunduğu anlaşıldığından, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 168/2. maddesinde etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirileceğinin belirtilmesi, sanığın ise, müştekinin zararını 25.06.2009 tarihli hükümden sonra 03.08.2009 tarihinde ödediğinin anlaşılması karşısında, bu nedenle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.