Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1541 K.2013/20108

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanlara ait hayvanların çobanlığını yapma konusunda anlaşma yaptığı ve anlaşma gereği katılanlara ait hayvanların bakımını üstlendiği, suç tarihinde katılanlara ait hayvanlardan 52 adet koyunu alarak kiraladığı bir araca yükledikten sonra köyden ayrılıp Gaziosmanpaşa'ya götürmek suretiyle uhdesinde bulundurduğunun iddia edildiği olayda; oluşa, sanığın savunmalarına, katılanların aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; katılanlara ait koyunları bakmak üzere teslim aldıktan sonra, söz konusu koyunları bir daha teslim etmeyerek, teslim amacı dışında tasarrufta bulunması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla, her iki katılana yönelik olarak söz konusu suçu işlediğinin sabit olması karşısında; zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.