Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15419 K.2014/7041

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın aracını tamir için tanık ...’a bıraktığı ve satacağını söyleyip müşteri bulmasını istediği, birkaç gün sonra sanığın aracı almak istediğini söylemesi üzerine tanık ...’ın sanığı katılan ile görüştürdüğü, 4.300 TL anlaştıkları, 1000 TL peşin ve geri kalan 3.300 TL’nin de 01 Şubat 2009 tarihinde ödeneceği hususunda anlaştıkları, sanığın aracın tamirini yapan tanık ...’a giderek aracı almak istediğini söylediği, tanık ... katılanı aradığı ve sanığın geldiğini arabayı almak istediğini söylediği, katılanın aracı teslim etmesini ve yanına gelmesini söylediği,

ancak sanığın aracı aldıktan sonra aynı gün içinde katılanın yanına gitmemesi üzerine şikâyetçi olduğu olayda, aracı satın alan sanık ile katılan arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşıldığından beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.