Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15551 K.2014/6959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 10/12/2005 olan suç tarihi yerine 2005 yılı yazılmış ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında belirlenen gün sayısı, paraya çevrilirken sevk maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesi gösterilmemiş ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, kendisine ait aracın satılması amacıyla, sanığın işlettiği oto galeriye bıraktığı, sanığın, aracı başkasına satıp parasını da almasına rağmen bu parayı katılana iade etmeyerek uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları, sözleşme ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.