Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15838 K.2013/2405

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından katılan sanıkların bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteklerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemenin incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; katılan sanık ...'un temsilcisi olduğu ... Tarım Gıda Ürünleri Anonim Şirketi adına üreticiden meyve alımı yapan katılan sanık ...'in, kendisine adı geçen şirket adına alım yaparken teslim edilen kasaları teslim etmeyerek başka şahıslara meyve satarken kullandığı anlaşılmakla, güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.