Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1598 K.2013/20945

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Hayvancılık yapan katılan ...'den iki adet büyükbaş hayvan satın alan sanıkların katılana verdikleri çekin sahte çıktığı olayda, sanıklar aşamalardaki beyanlarında baştan beri suça konu çeki diğer sanığın temin ettiğini söyleyerek birbirlerini suçladıkları, sanık ...'nun sulh ceza mahkemesindeki sorgusunda çeki diğer sanık ...'ın doldurup katılana verdiğini söylediği, katılan ...

Zenginin ise olayla ilgili olarak sanık ... ile muhatap olduğunu belirtmesi karşısında, sanıkların suça hangi şekilde iştirak ettiklerinin kesin olarak belirlenmesi ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu çek üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılarak çekin kim tarafından düzenlendiğinin araştırılıp belirlenmesi,

sanık ...'in karakol ifadesinde çeki kendilerine getirdiğini söylediği "Veysel" isimli kişinin araştırılıp kimliğinin tespit edilmesi halinde beyanına başvurulduktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,