Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16072 K.2014/2301

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın işyerinde uzun süredir satış elemanı olarak çalışan sanığın, bir kısım müşterilere sattığı ürünlerin paralarını şirkete vermeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında, katılanın kendisine tazminat ödememek için iftira attığını, bütün işlemlerini fatura karşılığında yaptığını, polen filtresi siparişinin şirkete verildiğini, kendisinin de teslim ettiğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, tanık ...’ın polen filtresi siparişini katılanın oğluna verdiklerini beyan ederek sanığın savunmalarını doğrulaması,

...’da ticaret ile uğraşan tanık ...’in, işyerini çekip çeviren sanığa sipariş vermesinin doğal olması, bilirkişi raporuyla da ortaya konulduğu gibi gönderilen mallara ait faturaların defter ve kayıtlara işlenmesi nedeniyle katılanın haberinin olmadığına dair söylemlerinin gerçeği yansıtmaması, alıcı olan tanık ... tarafından işleri yürüten sanığın PTT hesabına para gönderilmesinde herhangi bir sakıncanın bulunmaması, fatura kesilmesi nedeniyle bunların inkâr edilmesinin düşünülemeyeceği, sanık tarafından iş mahkemesinde açılan dava sonrasında bu şekilde bir iddianın ortaya atılması hususları gözetilerek,

sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.