KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/1630 E., 2013/20797 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz senedi kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
29.11.2007 tarihli oturuma sanık müdafii olarak katıldığı halde, yokluklarında verilmiş olan mahkûmiyet hükmünün sanık müdafiine tebliğ edilmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Emlakçılık yapan sanığın, katılanın yakınlarına iki ayrı parsel arsayı satma hususunda anlaşarak katılanla aralarında basit sözleşme yaptıkları, sözleşmede teminat olarak toplam 3500 TL'lik senet alındığı, tapuda devir işlemi yapıldığında senetlerin geri verileceği yazılı olduğu ve tapuda devir işlemi yapılıp bedelleri nakden alındığı belirtildiği halde senetlerden 2000 TL tutarlı olanını iade etmeyip Ankara 6. İcra Müdürlüğünün 2006/ 12525 Esas sayılı dosyasında takibe konu etmekten ibaret eyleminin bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/1630, K. 2013/20797, 24 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama