Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16346 K.2014/8415

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, pansiyon işleten tanık ...'ün iş yerine giderek oda kiralamak istediğini, ancak yanında TL olmadığını, bu sebeple 200 Euro bozdurması gerektiğini söylediği, tanığın döviz bozamayacağını söyleyerek sanığı komşusu olan ve ayakkabı dükkanı işleten katılanın iş yerine götürdüğü, sanığın, tedavül değeri Euronun çok altında olan 200 Norveç Kronunu Euro olduğunu söylemek suretiyle katılana verdiği, katılanın da karşılığında sanığa 400 TL vermesinden sonra, sanığın ailesini alıp geleceğini söyleyerek iş yerinden uzaklaşmaya başladığı, katılanın bir iki dakika içinde paranın Euro olmadığını anlaması üzerine,

sanığı takip etmeye başladığı ve durumu jandarmaya ihbar ettiği, takip sonucu sanığın birkaç yüz metre uzaklıkta yakalandığı anlaşılmakla; haksız menfaatin elde edilmesi karşısında, eylemin tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.