Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16378 K.2014/8123

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın işyerinde kasada para tahsilatı ile görevli bir personel olduğu, uzun zamandır sanıktan şüphelenen katılanın görüntü kayıtlarını incelediğinde, sanığın Eylül ve Ekim aylarında bir kısım müşterilerden aldığı paraları kasaya bırakmayarak cebine koyduğunu, bazen müşterilerden aldığı paraların üstünü de kasadan verdiğini ve bu paraları katılana vermeyerek uhdesinde tuttuğunu tespit ettiği, sanığın suçunu ikrar ettiği, böylece sanığın, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal ederek zincirleme hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık,

tanık ve katılan beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.