Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16451 K.2014/8288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Olay tarihinde, sanığın ... ve ... ürünlerini pazarlama işinde çalıştığı, ... bölgesinde görevli olduğu, 05.03.2008 tarihinde yapılan sayımda 20.000 TL'lik stok eksiğinin şirket yetkililerince tespit edildiği, sanığın ... isimli müşteriye cari hesaptan bu malları verdiğini beyan ettiği, katılan tarafından yapılan araştırmada böyle bir satışın ve alışverişin olmadığının belirlendiği, keza...'ın dosya arasında bulunan imzalı tutanak örneği ile bu mal alımının gerçekleşmediğini tutanak altına alındığı, yine sanığın 20.000 TL'lik malları başka müşterilere satmak suretiyle fatura kesmeyerek alıp kullandığı,

bilirkişi 23/12/2009 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın toplamda 40.684,25 TL tutarındaki meblağı zimmetine geçirdiğinin tespit edildiği, sanığın 06/03/2008 tarihli kendi imzası da bulunan tutanak ile şirketin mal ve parasını uhdesine geçirerek kullandığı hususunun tutanak altına alındığı, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması gerekçesi ile verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.