Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16719 K.2014/8723

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında belirlenen adli para cezası, taksitlendirilirken sevk maddesi olarak TCK'nın 52/4. maddesi gösterilmemiş ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müşteki...'nin evine gelen sanığın, müştekinin 11 yıl önce ölen eşinin birikmiş emekli parası olduğunu, işi takip ederek emekli maaşı bağlatacağını söyleyerek işlemler için 700 TL para talep ettiği, müştekinin ,sanığın söz ve davranışlarından etkilenerek durumu inandırıcı bulduğu ve sanığa 700 TL para verdiği, sonrasında sanığın parayı alıp uzaklaştığı ve müştekiyi bir daha aramadığı, bu şekilde

üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre, mahkeme tarafından sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.