Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16831 K.2014/3194

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, A..isimli kurye şirketinde çalıştığı, katılanın temsilcisi olduğu M..T..Dış Ticaret Ltd. Şti. ile A.. K.. arasındaki sözleşme gereğince sanığa katılanın temsilcisi olduğu şirkete ait A.. B..M..

Ş..'ndeki hesaptan 60.000,00 TL parayı çekerek şirkete teslim etmesi konusunda yazılı yetki belgesi verildiği, sanığın olay günü saat 15.15 itibariyle 60.000,00 TL parayı ilgili bankadan çekmesine rağmen şirkete götürmeyerek mal edindiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın, yolda lastiğinin patladığı, şirket yetkilileri ile telefonda görüşüp parayı almaları için birisinin gönderilmesini istediği, ancak kendisinden durumu idare edip parayı bizzat getirmesinin istendiği, motosikletli iki kişiden yardım istediği, daha sonra Y..K..B..

K..Ş..'ne gittiğinde para çantasının yerinde olmadığını fark ettiği, korktuğu için şirket yetkilileri ile görüşmediği yönündeki savunmasına karşın kendisine yardım eden ve parayı çalmış olabileceklerini söylediği kuryelere ilişkin herhangi bir eşkal bilgisi veremediği gibi şirket yetkililerinden korktuğunu söyleyip, kolluk görevlilerine müracaat etmek yerine kendi imkanları ile şahısları sokaklarda aradığına dair inandırıcı olmayan beyanları ile olayın akabinde ortadan kaybolup uzun bir süre sonra ifade vermeye gelmesi karşısında savunmalarına itibar edilmeyeceği gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,