Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16856 K.2013/14897

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, babasını hastaneye götüreceğini belirterek aynı işyerinde birlikte çalıştığı katılanın arabasını ödünç olarak aldıktan sonra getirmediği, bu araçla kaza yaptığı ve aradan yedi ay geçmesine rağmen aracı katılana teslim etmediği, sanık tarafından tamirciye bırakılan araç için masraf verilmediğinden uzun bir süre aracın burada beklediği, yine başka araçlardan çıkma parçalar takılması nedeniyle aracın trafiğe çıkamayacak şekilde katılana teslim edildiği,

böylece sanığın kendisine teslim edilen aracı süresinde ve sağlam bir şekilde teslim etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, yapılan görgü ve tespit tutanağı, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu gereçlere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.