Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1687 K.2013/20832

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin ...'un sahibi olduğu... plakalı aracını camına ilan asıp telefon numarası bırakarak satışa çıkardığı, müştekiyi telefonla arayan sanık ...'ın, kendisini şeker fabrikasında çalışan Sedat olarak tanıttığı, yeğenine araba alacağını söylediği, görüşmeden yaklaşık yirmi dakika sonra da müştekiye ait işyerine gittiği, tarafların yaptıkları pazarlık sonucu 3.250 TL karşılığında anlaştıkları, sanığın borcun 1.000 TL'sini 09.04.2009 günü geriye kalan bölümünü ise, 19.04.2009 tarihinde ödeyeceğini belirtip, arabayı kontrol ettireceğini söylerek araçla birlikte oradan ayrıldığı, daha sonra aracı ...'a satmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 157/1 maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.