Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17070 K.2014/9315

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, menşe şahadetnamesi ve fatura karşılığında almış olduğu koyunlar ile bir kısım çeşitli malzemeleri sanığa bakması için teslim ettiği, katılan ile sanık arasında yapılan anlaşma gereğince sanığın katılana ait koyunlara bakacağı ve diğer eşyaları ise kendi evinin etrafında koruyacağı yönünde taahhütte bulunduğu, bir süre sonra sanığın koyunları başka şahıslara sattığı, parasını aldığı ancak katılana vermeyerek kendine mal edindiği,

yine katılan tarafından teslim edilen malzemelerin ise bir kısmını satmak suretiyle katılana iade etmediği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,