Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17196 K.2014/10219

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, müştekiye ait iş yerinde sigortalı işçi olarak çalıştığı, müştekinin aralarındaki hizmet ilişkisi doğrultusunda sanığa piyasada bulunan kendisine ait sebil ve damacanaları toplaması için talimat verdiği, ancak sanığın bu sebilleri topladıktan sonra iş yerine getirmek yerine satarak teslim amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ve tanık ifadesi ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.