Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17395 K.2014/3420

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, teyzesi olan katılana ait dayalı döşeli evde bir süre oturmak için izin istediği, katılanın da evin anahtarlarını sanığa verdiği, sanığın bu evde bir süre oturmasından sonra katılanın 12/04/2009 tarihinde evini kontrole gittiğinde, sanığın evde bulunan bazı eşyaları alarak evden ayrıldığını gördüğü iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

sanığın savunmalarında, katılanın teyzesi olduğunu ve söz konusu evin anneannesi ile dedesinden katılana ve kendi annesinin de içlerinde bulunduğu diğer mirasçılara miras olarak kaldığını, tüm mirasçıların izni ile bu evde belirli aralıklarla oturduğunu, daha sonra katılanın, diğer mirasçıların paylarını da satın alarak evin tamamına sahip olduğunu, ancak bu satışın evdeki eşyaları kapsamadığını, kendisinin yeni işe girmiş olması nedeniyle, katılan da dahil olmak üzere diğer mirasçıların evde bulunan eşyaların bir kısmını almasına rıza gösterdiklerini, bu rızaya istinaden bazı eşyaları alarak kendi evine götürdüğünü,

aldığı eşyalar arasında katılanın şahsi eşyalarının bulunmadığını beyan ettiği, tanık olarak ifadesine başvurulan ... u'nun da sanık savunmalarını doğruladığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.