Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17734 K.2014/11023

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; şikayetçiye ait kamyonda şoför olarak çalışan sanığın 02/07/2007 tarihinde şikayetçiye ait hasarlı başka bir aracı Aksaray’a götürmek üzere yola çıktığı, burada şikayetçinin bilgisi ve izni dışında kamyon ile çeşitli illere mal götürdüğü, karşılığında almış olduğu paraları şikayetçiye teslim etmeyerek kendi ihtiyaçları için harcadığı ve kamyonu da şikayetçiye iade etmediği, daha sonra şikayet üzerine kamyonla birlikte Antalya'da yakalandığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sadece hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.