Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17757 K.2014/11666

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, mağdurun yanına gelip kendisini mağdurun oğlunun arkadaşı olarak tanıtarak annesinin yere düştüğünü, tedavi için Gaziantep’e götürmesinin gerektiğini söylediği ve para istediği, mağdurun sanığa 200 TL para verdiği, mağdurun aslında sanığı tanımadığı, sanığın mağdura yakınlık izlenimi vererek para vermesini sağlayıp dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.