Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17784 K.2014/10830

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Verona isimli mermer fabrikasında çalışan şikayetçinin, işten ayrılması ve başka bir şehre taşınması nedeniyle fabrikada kalan ve önceki çalışmalarından kaynaklanan maaşını, kendisi adına alması konusunda yetki verdiği sanığın, adı belirtilen fabrikaya giderek şikayetçi adına aldığı maaşı şikayetçiye iade etmesi gerekirken teslim amacının dışında uhdesinde bulundurarak kişisel ihtiyaçları için harcamak suretiyle üzerine atılı olan güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına,şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında yargılama konusu olan güveni kötüye kulanma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesi olarak TCK'nın 155/1 maddesinin gösterilmesi gerekirken, sehven başka bir suça ilişkin kanun maddesinin gösterilmesi,