Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17928 K.2014/11103

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçinin yetkili olduğu şirkette ürün müdürü olarak görev yaptığı, sanığa satışı yapılan ürünlerin bedellerinin tahsilatları ve muhasebe kayıtlarını tutma görevi verildiği, sanığın işyerinden ayrılmasından sonra şirket muhasebe kayıtlarının incelendiğinde, sanığın çeşitli firmalara yapmış olduğu satışlar sonucu elde edilen tahsilatı alıp şikayetçi firmaya ödemediği, bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, tahsilat makbuz örnekleri, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi kapsamında cezası ertelenen sanık hakkında deneme süresinin karar yerinde gösterilmemesi,