Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17949 K.2014/4735

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Katılanın arkadaşı olan tanık B..

M..'nın sanığa olan borcu nedeniyle aracına sanık tarafından haciz konulduğu, tanığın katılandan borcunun ödenmesi için yardım istediği, katılanın 3000 TL bedelli çeki olduğunu söylemesi üzerine, tanığın sanık ile konuşarak bahse konu çekin verilmesi halinde aracın üzerindeki haczin kaldırılarak katılana devri hususunda anlaştıkları ve hep birlikte notere gittikleri, bu esnada sanığın suça konu çeki incelemek için katılandan istediği ve işlemler yapılırken, noterin dışına çıktığı, noter tarafından aracın trafik sicilde yapılması gereken işlemleri olduğunun bildirilmesi üzerine devrin gerçekleşmediği,

bu esnada sanığın suça konu çek ile olay yerinden uzaklaştığı somut olayda; zilyetliğin devrinin söz konusu olmaması karşısında. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas.

2012/229 sayılı kararı gereğince; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,