Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18057 K.2012/45604

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ..., ..., ... ve ..hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

1-Şikayetçi vekilinin temyizine ilişkin yapılan incelemede:

Sanıklara yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi kurumun kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından ve bu durum hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 317. maddesİ uyarınca REDDİNE,

2- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine ilişkin yapılan incelmede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/12/1986 gün 477/634, 21/09/1992 gün 225/236 ve 12/06/2001 gün 177/119 sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere Ceza Yargılama Kanunumuzda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak görülen CMK'nun 193/2 maddesinin beraat kararı yönünden “dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali” ile sınırlı olarak uygulanabileceği, sanıklar ... Gök ve ...'in sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil taktiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı düşüncelerle sanıkların beraatlerine hükmedilmesi,