Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18144 K.2012/45873

Mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52.maddeleri gereğince 2.000,000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2011 tarihli ve 2008/39S esas, 2011/482 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 19/06/2012 gün ve 2012/10557/36764 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/07/2012 gün ve 2012/177180 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın mala zarar verme olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 4 ay karşılığı 120 gün adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 2.000,000 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de;

kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezasının alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmiş bulunulması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun'un 52/2.maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 gün tam sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun'un 61/8.maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği

gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuş,

Dairemizin 03.12.2012 gün ve 2012/12094 esas 2012/42603 sayılı kararıyla ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2011 tarih ve 2008/398 esas, 2011/482 sayılı kararının CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlülerin 5237 sayılı TCK’nın 151/1.maddesi uyarınca 5’er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4’er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 4’er gün adli para cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 52/2.maddesi uyarınca 20.00.- TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle ayrı ayrı 80.00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 15.11.2012 gün ve 2012/177180 sayılı itirazname ile sanıklar hakkında tayin olunan 2000.00.TL. adli para cezasına ilişkin hükmün verildiği tarih itibariyle kesin nitelikte olmadığı ancak hükümlülere kesin olduğu bildirilmek suretiyle yanıltıldıkları bu nedenle hükmün henüz kesinleşmediği olağan yasa yollarına başvuru imkanı bulunup kesinleşmemiş hüküm hakkındaki kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu düşüncesiyle itiraz yoluna gidilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99.maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine incelenerek gereği düşünüldü.

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.05.2011 gün ve 2011/4-61 esas ve 2011/79 sayılı kararı kapsamında yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

2-Dairemizin 03.12.2012 gün ve 2012/12094 esas 2012/42603 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-İncelenen dosya içeriğine göre; sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK. nın 151/1, 62 ve 52/2.maddeleri gereğince hükmolunan 2000.00.-TL. adli para cezasına ilişkin hükmün verildiği tarih itibariyle Anayasa mahkemesinin 23.07.2009 gün ve 65-114 sayılı kararı ve Dairemizce de benimsenen YCGK.nın 05.04.2011 gün ve 2010/7-262 esas 2011/35 sayılı kararlarında belirtildiği üzere temyizi kabiliyetinin bulunmasına karşın kesin nitelikte olduğu belirtilmek suretiyle sanıkların yasa yoluna başvuru hususunda yanıltıldıkları keza yerel mahkemece anılan eksikliği gidermek için yasa yolu türü süresi mercii ve başvuru şeklini

gösterir meşruhatlı tebligat ile sanıklar ve katılanı bilgilendirmediği bu sebeple kararın henüz kesinleşmediği ve olağan yasa yollarına başvuru imkanı bulunup kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı dosya kapsamından anlaşılmakla;