KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/18629 E., 2014/11615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2010/206943
- Mahkemesi
- Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 14/05/2010
- Numarası
- 2010/200 (E) ve 2010/362 (K
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, şikayetçiye ait Favori Oto Kiralama isimli firmadan beş günlüğüne kiraladığı aracı kira sözleşmesinde belirtilen süre sonunda şikayetçiye teslim etmeyerek bir otoparka bıraktığı, ayrıca kira bedelini de ödemediği, şikayetçinin aracını tesadüfen bulduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde anılan maddenin ikinci fıkrası gereğince uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/18629, K. 2014/11615, 10 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama